
دلنوشتهای برای آن شب بیپایان | به یاد قربانیان زلزله رودبار _ ۳۱ خرداد ، شبی که زمین از درد لرزید و آسمان سیاه پوشید درفک خبر/ سی و شش سال از آن شب تلخ گذشته است، اما هنوز خاطرهاش از ذهن و دل مردم این سرزمین پاک نشده است. شبی که آرامش در خواب […]
دلنوشتهای برای آن شب بیپایان | به یاد قربانیان زلزله رودبار _ ۳۱ خرداد ، شبی که زمین از درد لرزید و آسمان سیاه پوشید

درفک خبر/ سی و شش سال از آن شب تلخ گذشته است، اما هنوز خاطرهاش از ذهن و دل مردم این سرزمین پاک نشده است. شبی که آرامش در خواب بود و زندگی در سکوت نیمهشب نفس میکشید؛ ناگهان زمین خشمگین شد و در چشم برهم زدنی، همه چیز رنگ اندوه گرفت.
کوچههایی که روزی پر از خندهی کودکان بود، در میان آوار خاموش شد. چراغ خانههایی که با عشق روشن بودند، ناگهان در تاریکی فرو رفتند. مادرانی که تا دقایقی پیش لالایی میخواندند، در جستجوی فرزندانشان میان خاک و سنگ فریاد زدند. پدرانی که ستون خانه بودند، زیر بار سنگین زمین خم شدند.
زمین لرزید، اما آنچه شکست فقط دیوارها نبود؛ قلب هزاران انسان بود که برای همیشه زخمی شد. درختان زیتون رودبار، که سالها شاهد شادی و زندگی بودند، آن شب گویی با مردم گریستند. باد در میان شاخههایشان میپیچید و انگار نوحهای بیپایان برای جانهایی میخواند که ناگهان خاموش شدند.
سپیدهی آن صبح، با اشک طلوع کرد. شهری که شب پیش سرشار از زندگی بود، در سکوتی سنگین فرو رفته بود. نگاهها مات، دلها شکسته و آغوشها خالی از عزیزانی بود که دیگر بازنمیگشتند. آن روز، رودبار تنها یک شهر زلزلهزده نبود؛ نمادی از اندوهی شد که قلب یک ملت را به درد آورد.
سالها گذشته است. خانهها دوباره ساخته شدهاند، کوچهها جان گرفتهاند و صدای زندگی بار دیگر در شهر پیچیده است؛ اما جای خالی آنهایی که رفتند، هرگز پر نشد. هر درخت زیتون، هر پیچ جاده و هر نسیمی که از سپیدرود میگذرد، یادآور نامهایی است که در دل خاک آرام گرفتهاند اما در خاطرهها زندهاند.
امروز، در سی و ششمین سالگرد آن فاجعه، ما نه فقط از یک حادثه یاد میکنیم؛ از انسانهایی یاد میکنیم که زندگیشان ناتمام ماند، از رویاهایی که زیر آوار دفن شد و از قلبهایی که هنوز برای عزیزان از دسترفته میتپد.
رودبار هنوز ایستاده است؛ با زخمی که هرگز فراموش نمیشود. یاد آن شب تلخ در حافظهی این سرزمین حک شده و نام عزیزانی که در آن فاجعه آسمانی شدند، برای همیشه در دل مردم باقی خواهد ماند.
یادشان جاودان، نامشان ماندگار و خاطرهشان چراغی است که در دل این سرزمین هرگز خاموش نخواهد شد.